Το κομμάτι που λείπει...

Ψάχνω να βρω το κομμάτι που λείπει...
Τρύπιες οι λέξεις σου...
Γλιστρά η ψυχή...
Χάνεται...
Σε υπόγειους διαδρόμους...
Πώς να ερμηνεύσω αυτά που δεν είπες...
Πώς να εξηγήσω τις σιωπές...
Πώς να φωτίσω το σκοτάδι...
Μ' ένα κερί που τελειώνει...
Με μια φλόγα που τρεμοσβήνει...
Λιγοστεύει το φως...
Κρυμμένη καλά η αλήθεια...
Κι εσύ με μπερδεύεις με λέξεις
που σβήνουν τα δάκρυα...
Στην κάμαρα βρέχει μυστικά...
Οι αλήθειες βουλιάζουν...
Θολό το τοπίο...
Έσβησε η φλόγα...
Νύχτα...
Πώς να νικήσω τη νύχτα...
Σκοντάφτω στ' ανείπωτα...
Χτυπάω στ' ανεξήγητα...
Παραπατάω στ' ανομολόγητα...
Ματώνω σε αιχμηρά υπονοούμενα...
σε ακανθώδη αποσιωπητικά...
Η ψυχή μου διψάει για φως...
Η ζωή μου εκλιπαρεί για έναν ήλιο...
Κι εσύ δεν θες να ξημερώσει...
Φύγε...
Πάρε τη νύχτα σου και φύγε...
Αν είναι να ξανάρθεις
φέρε μαζί και την αυγή...

Μαρία Γασπαράτου