Έφτιαξα ένα παραβάν από πυκνή ομίχλη...
καθόλου χρώμα πάνω του δεν έβαλα...
μόνο ζωγράφισα στο κέντρο του μια πόρτα
κι έριξα πάνω της
όλης της θάλασσας και του ουρανού
το ανοιχτό γαλάζιο.
Ένα σωτήριο παραβάν
στην άκρη του μυαλού μου...
με μία κίνηση κοφτή σα μαχαιριά
όταν το τραβώ,
σκέψεις κακόβουλες απ' έξω αφήνω...
κι έπειτα είναι όλα εύκολα...
Mια πόρτα μπλε
για καθαρούς κι όμορφους λογισμούς
με προδιαθέτει...
άλλοτε ονειρεύομαι απλώς σαν την κοιτώ
κι άλλοτε την ανοίγω
κι αφήνομαι σ' αυτό που υπάρχει πίσω της
για να με ταξιδέψει ..
Έφτιαξα ένα παραβάν από πυκνή ομίχλη...
τίποτα απ' όσα θέλουν να μου κάνουνε κακό
δεν το διαπερνάει...
με μια γαλάζια πόρτα...σαν θάλασσα
και σαν τον ουρανό...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου