Άραγε...

Άραγε αγαπήθηκα ποτέ αληθινά;

Με μια αγάπη, το καλό σου που ζητάει,

που ό,τι αγαπάς κι αυτή το αγαπάει

και που δε σου ματώνει τη χαρά;

Άραγε αγαπήθηκα ποτέ αληθινά;

Με την αγάπη εκείνη που όλα τα νικάει

που όσα εμπόδια κι αν βρει τα προσπερνάει,

λιακάδα για να φέρει στην καρδιά;

Άραγε αγαπήθηκα ποτέ αληθινά;

Με μια αγάπη που χαμόγελα κεντάει

που σαν ούριος άνεμος περνάει

και στον Παράδεισο σε πάει μακριά;

Φοβάμαι όμως πως αφού αναρωτιέμαι

και στον καθρέφτη μου καχύποπτα κοιτιέμαι,

πως την απάντηση την ξέρει ήδη η καρδιά.

Μαρία Γασπαράτου