Δώρο Θεού, το καλοκαίρι
κι εμείς παιδάκια που ανυπόμονα
βιαζόμαστε στα χέρια να το πάρουμε.
Δεν ξέρουμε τι έχει μέσα,
τι κρύβει κάτω από το λαμπρό του περιτύλιγμα...
με κόκκινες και κίτρινες
με πράσινες, και γαλανές κορδέλες
είναι σφιχτά δεμένο.
Χρόνο πολύ ξοδεύουμε
χαζεύοντας τα ωραία του χρώματα,
αφήνοντας το βλέμμα μας να χάνεται
επάνω στου χαρτιού τα όμορφα σχέδια...
Κι είτε από κάποιας πιθανής απογοήτευσης
το φόβο,
είτε από της προσμονής την ηδονή,
βουλιάζουμε στην αυταπάτη,
πως έχουμε ακόμα χρόνο...
Κι ο χρόνος φεύγει...
Για άλλη μια φορά φθινοπωριάζει
και του καλοκαιριού το δώρο
έμεινε κλειστό.
Άχρηστο πια
δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει.
"Του χρόνου" λέμε...
"Του χρόνου θα το ανοίξουμε,
θα το απολαύσουμε,
θα το χαρούμε.."
Ήρθε ο Ιούνης
και του καλοκαιριού το δώρο
βρίσκεται πια
στου καθενός τα χέρια.
Μέσα του, τ' όνειρο ζητά
ν' απελευθερωθεί...
Η απόφαση δική μας...
Μαρία Γασπαράτου
Χαρούμενο καλοκαίρι, με υγεία!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου