Τα βράδια του καλοκαιριού

Τα βράδια του καλοκαιριού
στ' ανθοσπαρμένα πάρκα,
τ' άδεια παγκάκια, έρημα,

μελαγχολούν...
Τα γιασεμιά και τα τριαντάφυλλα
αμύριστα σαν μένουν,

θλιμμένα γέρνουνε να κοιμηθούν,
ανάσες να ονειρευτούν
ερωτευμένων...
Στα μισοσκόταδα ορφανεύουν
των πεύκων οι κορμοί,
όταν επάνω τους δεν ακουμπούν
σώματα αγκαλιασμένα...
Τα βράδια του καλοκαιριού
η νοσταλγία σαν φάντασμα
τρομοκρατεί,
όσους το χέρι τους δεν το κρατά
ένα άλλο χέρι...
Η μοναξιά κρύα σαν θάνατος
παγώνει το σκοτάδι...
Μες στη φιλόξενη αγκαλιά
της νύχτας
όταν δεν ξαγρυπνούν οι έρωτες
με λόγια αγάπης,
με φιλιά,
με όνειρα,
σβήνει το καλοκαίρι...

Μαρία Γασπαράτου