Για μια κουτσή ελπίδα

  
  Έρχεται εκείνη η στιγμή...

πάντοτε έρχεται

έστω κι αν κάποτε αργεί

κι οι ευκαιρίες που απλόχερα σκορπάς

στερεύουν.

Κι εκείνη μέσα σου η φωνή 

που πρώτα σου ψιθύριζε

πως κάτι από καιρό, δεν πήγαινε καλά

μα εσύ την αγνοούσες,

έρχεται η ώρα που φωνάζει.

Σήμα κινδύνου εκπέμπει 

από τα βάθη της ψυχής.

Κάποτε έκλεινες τα μάτια

κι όταν τ' άνοιγες,

γυαλιά παραμορφωτικά φορούσες

για ν' αποφεύγεις την αλήθεια.

Τ' αυτιά σου έκλεινες,

μα κι όταν άκουγες,

τους ήχους εξαγόραζες 

για ένα χαμόγελο μισό,

για μια κουτσή ελπίδα.

Μα έφτασε εκείνη η στιγμή...

πάντοτε φτάνει...

που σ' εκδικούνται οι αισθήσεις

γυμνή σ' αφήνουν...έκθετη

σε μια πραγματικότητα αιχμηρή.

Μαρία Γασπαράτου