Δεν ήξερα

Αυτό που μόνο ήθελα,

ήταν ν' αγαπηθώ...

απ' τις κορφές της λύπης μου να δω

να λιώνουνε οι πάγοι...

την άνοιξη να έρχεται νικήτρια

καβάλα στης ζωής το άτι.

Κι έπειτα 

στης αλήθειας το κατώφλι να σταθώ,

χωρίς μέσα μου τίποτα,

την εύθραυστη ψυχή μου

να βαραίνει.

Τόση ήταν η ανάγκη μου 

ν' αγαπηθώ

που ό,τι πολύ λαχτάρησα

μπόρεσα ν' αγνοήσω...

τα μάτια μου να κλείσω,

ν' αφεθώ

στ' όνειρο που είχα πλάσει.

Αυτό που μόνο ήθελα 

ήταν ν' αγαπηθώ...

μα τότε δεν το ήξερα...

έπρεπε εμένα πρώτα 

ν' αγαπήσω.

Μαρία Γασπαράτου