Στο αύριο

Πόσο ακόμα θα με χαστουκίζει 

αυτός ο άνεμος;

Περνάει μέσα απ' τους ωραίους κήπους μου

σαν μακελάρης

κι όσα τολμήσανε λουλούδια ν' ανθίσουν,

στου Απρίλη πάνω την απατηλή ελπίδα,

τα μάδησε...

ακέφαλες τις άφησε τις άσπρες μαργαρίτες

και απ' τα λευκά μου γιασεμιά

ρούφηξε αχόρταγα το άρωμά τους

κι άοσμα τα 'φησε...

Ως πότε θα με χαστουκίζει αυτός ο άνεμος;

Φουρτούνα ξέσπασε άγρια στη θάλασσά μου...

ένα ένα τα καράβια μου 

σαν βότσαλα βουλιάζουν

κι εγώ πασχίζω,

έστω και ένα μόνο να διασώσω,

σώο και αβλαβές να φτάσει

στο αύριο.

Μαρία Γασπαράτου