Σαν μπαίνει ο μήνας...

 Όσοι Απρίληδες κι αν έρθουν,

όσα κι αν φέρνουν χρώματα

και κελαηδήματα πουλιών,

όσο κι αν προσπαθούν

του ήλιου οι αχτίδες 

να φτάσουν στην καρδιά μου,

να κάψουν μνήμες και πληγές, 

λόγια και εικόνες που αίμα στάζουν,

όσο κι αν κάθε φορά

η άνοιξη πασχίζει 

με άνθη να καλύψει ό,τι ακόμα πονά

από κείνον τον Απρίλη,

από εκείνη την πικρή Πρωταπριλιά,

χαμένος κόπος.

Κάθε φορά σαν μπαίνει ο μήνας,

η ίδια μαχαιριά,

στην ψυχή μου θ' ανοίγει πιο βαθιά

το αιώνιο τραύμα.

Δε σε συγχωρώ

που έναν Απρίλη σκότωσες...

μα ούτε κι εμένα συγχωρώ

που αδύναμη ήμουν,

μονάχη ν' αλλάξω τη μοίρα.

Μαρία Γασπαράτου