Βιάζονται πάντα οι άνθρωποι...
θαρρείς και λαχταρούν
με μια αδιανόητη διαστροφή,
κάποια σου άστοχη κίνηση,
μια αμέλειά σου,
μια σου απροσεξία,
να σε καταδικάσουν...
Στο βάθος,
όσο τίποτ' άλλο επιθυμούν,
να νιώσουν
πως δεν είσαι αντάξιός τους...
ικανοποίηση να πάρουν
για τη δική τους τάχα υπεροχή.
Βιάζονται οι άνθρωποι...
στην επιφάνεια μένουν
και πρόθεση καμιά δεν έχουν
να σκύψουν μέσα σου,
τα πώς να βρουν και τα γιατί.
Σ' ένα τεφτέρι μοναχά,
λάθη μετράνε
κι απουσίες...
Τους είναι αδιάφορο
αν παλεύεις με θεριά,
αν αγωνίζεσαι
η μέρα και η νύχτα σου να βγει...
χρόνο δεν έχουν γι' αναλύσεις.
Πιο εύκολο είναι άλλωστε
και σίγουρα πιο βολικό,
όταν αυτά που θέλεις δεν τα παίρνεις,
να διαγράφεις,
ν' αγνοείς,
ν' αποχωρείς.
Μαρία Γασπαράτου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου