Κάποτε θα έρθω

 Κάποτε θα έρθω.

Θα 'ναι η ψυχή μου ανάλαφρη.

Σ' έναν αέρα γνώριμο,

σαν χελιδόνας το φτερό

θα αφεθώ,

χωρίς να νοιάζομαι που θα με πάει.

Τα οικεία αρώματα 

μιας ξεχασμένης εποχής

θα εισπνεύσω.

Θα βυθιστώ 

σε χρώματα λησμονημένα.

Τους ήχους μιας παλιάς ζωής

θ' αφουγκραστώ.

Θα θυμηθώ ξανά...

Θα 'ναι πρωί...

μια μέρα καλοκαιρινή του Ιουλίου

κι η μυρωδιά της θάλασσας,

όλα θα τα γιατρέψει.

Μαρία Γασπαράτου