Σε ξένους χάρτες

Σ' αυτό το καράβι

φόρτωσα πρώτα πρώτα 

την ψυχή μου,

τα λιγοστά μου υπάρχοντα

κι ένα κορμί 

στην αυταπάτη του ντυμένο,

συνέχεια πως θ' ανθίζει.

Θάλασσες ονειρεύτηκα μακριά, 

και τόπους που θα έφτανα

για να τους σεργιανίσω.

Νόμιζα θα γινόμουν καπετάνιος

μα η ψυχή μου 

εδώ κι εκεί ξοδεύτηκε

και χάθηκε σε ξένους χάρτες...

Λοστρόμος στο καράβι μου 

απόμεινα...

σε μαύρα στάσιμα νερά

συνήθισα 

και δεν παλεύω πια

άγκυρα να σηκώσω.

Σε ανέμους άγριους επέτρεψα

να σχίσουν τα πανιά,

σε κύματα τεράστια 

να με κρατήσουν πίσω.

Τώρα, πέρα κοιτώντας,

τον μακρινό ορίζοντα,

το ξέρω πια... 

δεν προλαβαίνω...

Μαρία Γασπαράτου