Πόσοι απόψε ξαγρυπνούν

 Πόσοι απόψε ξαγρυπνούν...

πόσοι απ' το λευκό φουστάνι της,

τραβάνε την ελπίδα

και στην παλάμη τους, 

το άρωμα που έμεινε 

κάποιας παλιάς χαράς,

αχόρταγα μυρίζουν... 

Πόσοι τον ουρανό κοιτούν

σ' έρημους δρόμους της νυχτιάς,

τα δάκρυά τους κάνουν

πεφταστέρια 

κι εύχονται το ξημέρωμα 

να φέρει στην ψυχή τους τη γαλήνη... 

Πόσοι διψούν για μια φωνή,

για μια αγκαλιά,

για ένα βλέμμα τρυφερό,

για λίγη αγάπη...

Να 'ξερες πόσοι ξαγρυπνούν 

την ώρα αυτή... 

απελπισμένα πόσοι ψάχνουν 

δύναμη να βρουν,

ν' αντέξουνε ακόμα ένα σκοτάδι...

Να 'ξερες πόσοι απόψε ξαγρυπνούν

και μες στης νύχτας τον καθρέφτη

σαν κοιτούν,

να 'ξερες πόσο μοιάζουνε

μ' εσένα...

Μαρία Γασπαράτου