Μια Καθαρά Δευτέρα

Την Καθαρά Δευτέρα ξεκινούσαμε
μ' έναν τεράστιο χαρταετό
που ετοιμάζαμε καιρό
μαζί μ' αυτόν και τα όνειρα μας τα πετούσαμε.

Στον ουρανό στραμμένα ήταν τα μάτια μας
και η αγάπη ανέβαινε ψηλά
πάνω από σπίτια και βουνά

απ' της ψυχής τα ανθισμένα μονοπάτια μας.

Χρόνια μετά, αλλάξαμε...χαθήκαμε.
Πάντα πετάνε οι χαρταετοί
πάνω απ' την άχαρή μας γη
αλλά εμείς να μεγαλώσουμε βιαστήκαμε.

Μια Καθαρά Δευτέρα ξεχαστήκαμε
τον αετό μας δεν κρατήσαμε γερά
ξέφυγαν ξάφνου τα σχοινιά
μαζί κι η αγάπη που ποτέ δεν ξαναβρήκαμε.

Μαρία Γασπαράτου