Ίχνη πάνω στην άμμο οι στιγμές...
αμέσως τις παίρνει
του χρόνου το αδίστακτο κύμα.
Τι μένει, αλήθεια;
Χρώματα, ήχοι,
γαλήνιες σιωπές, μυρωδιές
που χαϊδεύουν απαλά τις αισθήσεις,
στης μνήμης μου
κάποιο γαλάζιο μπαούλο θα μπουν...
κάποια μπορεί να ξεχαστούν,
κάποια,
σε δύσκολους καιρούς,
θα με γεμίζουν νοσταλγία.
Θα κυλήσει γλυκά ο Σεπτέμβρης
κι όλα γύρω θ΄ αλλάζουν αργά,
ώσπου ένα όνειρο μόνο θα μείνει,
μια δροσάτη ανεπαίσθητη αύρα,
ένας ήχος θαλάσσιος στο αυτί
μακρινός
από κάποιο κοχύλι.
Μαρία Γασπαράτου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου