Σε βλέπω πάλι

Δικός σου ήταν ο Δεκέμβρης...

την αύρα σου είχε...

γι' αυτό και πλάι σε χριστολούλουδα

έχω στο νου μου τη μορφή σου.

Σε βλέπω πάλι 

ανάμεσα στου δέντρου τους αγγέλους,

στις χρυσαφένιες μπάλες

να καθρεφτίζεται το βλέμμα σου,

σε καμπανούλες κόκκινες 

να λάμπει το χαμόγελό σου,

με μυρωδιές κανέλας και γαρύφαλλου

να μπλέκεται απαλά το άρωμά σου...

Σε βλέπω...

για όλο τον κόσμο μια αγκαλιά...

χαρούμενη και γελαστή,

ευχές να δέχεσαι και να μοιράζεις.

Μεσ' στην καλοσυνάτη σου καρδιά

γιόρταζε η Αγάπη...

Δικός σου είναι πάντα ο Δεκέμβρης... 

την αύρα σου έχει...

κι ας πάει καιρός που λείπεις... 

ακόμα τα Χριστούγεννα 

κρατούν τη ζεστασιά σου.

Μαρία Γασπαράτου