Έτσι απλά λοιπόν θα ξεχαστώ...
κι απ' το μυαλό σου
όταν θα περνώ τυχαία,
κάτι αόριστο
σαν πεταλούδας το απαλό φτερούγισμα,
μέσα σου θα σκιρτά
και δευτερόλεπτα μετά,
θα χάνεται.
Δε θα 'χεις καν τη βεβαιότητα
πως το 'νιωσες στ' αλήθεια.
Την άνοιξη μονάχα,
όταν θα βλέπεις
πίσω να γυρνούν τα χελιδόνια,
τότε μοιραία η απουσία μου
θα σε πονά
κι η ανεπίστρεπτη φυγή μου
θα γράφει πάλι στην ψυχή σου
ιστορία.
Μαρία Γασπαράτου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου