Ο κύκλος έκλεισε...
Καιρός να πάψουν τα κύματα.
Χίλιες φορές
να μαρμαρώσουν στην ακτή.
Δε τους αντέχουν πια
τέτοιους ανέμους.
Μες στην υγρή τους φυλακή,
για πάντα θα κλείσουν
εικόνες, και χρώματα,
ψιθύρους και κραυγές,
τραγούδια εύθυμα και θρήνους...
τίποτα απ΄ αυτά πια
δε θα ταξιδέψουν...
και θα τα πνίξει όλα η σιωπή.
Σ' αυτή την άστοργη ακτή
που η μοίρα θέλησε να σβήσουν
- πού ξέρεις...-
μπορεί επιτέλους και να βρουν
τη λύτρωση...
Μαρία Γασπαράτου

Πόση πίκρα και θλίψη, αποπνέει το ποίημά σου. Οι στίχοι, αγγίξουν...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ από καρδιάς Ειρήνη μου!!!
Διαγραφή