Μια απόφαση ήταν

Οι λέξεις που πρόδωσα,

απ' το χέρι με πήραν..

"Πού πάμε;"

Ρώτησα...

"Εκεί", μου είπαν 

"που οι άνεμοι

δε θα τσακίσουν τα φτερά μας."

Μια απόφαση ήταν...

Τώρα κι αυτές κι εγώ,

ελεύθερα πετάμε.

Ούτε σκιές, ούτε φωνές,

ούτε και ψίθυροι,

δε σταματούν το πέταγμά μας...

ούτε ματιές ξυράφια,

του ορίζοντα δεν κόβουνε το νήμα.

Μια απόφαση ήταν...

το άνοιγμα μιας πόρτας...

το πρώτο βήμα...

κι είναι ξανά οι ουρανοί

δικοί μας.

Μαρία Γασπαράτου