Αρμύρα με αρμύρα

Θα 'ρθω μια μέρα στ' ακρογιάλι...

χειμώνας θα ´ναι..

θα κράζουν τα θαλασσοπούλια...

το κύμα με τον άνεμο θα μάχεται

και το θυμό του θα ξεσπά

πάνω στα βράχια.

Μες στου πολέμου την αντάρα 

θα μπω κι εγώ

κι όταν θα πέφτουν κεραυνοί,

όσα δε λέγονται θα πω.

Κανείς δε θα τ' ακούσει... 

σαν μολυβένια σύννεφα

θα υψωθούν

σ' έναν βαρύ, 

απελπισμένο ουρανό...

βροχή θα γίνουν...

μια θάλασσα παράπονου,

μέσα στη θάλασσα θα πέσει...

αρμύρα με αρμύρα 

να κάψει το κακό.

Μαρία Γασπαράτου